"Maatschappelijk werkers en psychologen zijn stabiele personen en weten precies hoe het leven werkt." Dat ik het niet meer fout kon hebben dan dat ben ik gaan zien toen ik als hulpverlener aan het werk ging.   

Na een niet geheel zorgeloze jeugd heb ik ervoor gekozen om jong te gaan samenwonen, te trouwen en moeder te worden. Ik was 18 jaar toen ik trouwde en voor het eerst moeder werd van mijn zoon. Later volgde mijn oudste dochter en op mijn 23e mijn jongste dochter. 

Als jonge vrouw heb ik geleerd om zorg en verantwoordelijkheid te dragen voor anderen, maar minder voor mezelf. Dat veranderde toen ik een alleenstaande moeder werd.  

Na de scheiding van de vader van mijn kinderen kwam het omslagpunt. In eerste instantie kon ik niet anders dan mezelf laten vallen in alle pijn en verdriet.  Op mijn dieptepunt voelde het alsof mijn fundament volledig vergaan was tot stof. Het was duidelijk de bedoeling dat ik eerste de nodige levenservaring en levenslessen moest ervaren om te kunnen floreren als mens en als maatschappelijk werker. Maar ik had kinderen, een studie en werk. Om alle ballen in de lucht te kunnen houden werd ik door het leven gedwongen en heb ik geleerd hoe ik goed voor mezelf moest zorgen. 

 

Hoe ik mijn shit uit het verleden als mest voor mijn toekomst gebruik:

Het goede nieuws is dat ik mijn fundament helemaal opnieuw kon gaan opbouwen. Dit keer veel sterker en steviger dan voorheen. Inmiddels heb ik mezelf ontwikkeld tot een kei goede coach/hulpverlener, heb ik drie heerlijke volwassen kinderen en ben ik voor de tweede keer getrouwd, maar ditmaal met de liefde van mijn leven. Ik weet hoe het is om een situatie te zitten waarbij je denkt: "Komt dit ooit nog goed?!" En ja, het komt goed! Meer dan goed zelfs. 

Het zorgen voor mezelf is niet minder geworden. Het is voor mij belangrijk om mezelf mentaal goed en fit te voelen en sterk in mijn energie te staan om het werk te kunnen doen. Want wat heeft een ander aan mij als ik er zelf niet goed aan toe ben? 

 

Als je mij beter zou kennen weet je dat: 

  • Ik een Rotterdamse Schapenkop ben en ik een grote 'niet lullen maar poetsen!' mentaliteit heb. 
  • Ik dol ben op vakanties en stedentrips. 
  • Ik uren op een bedje aan de zee kan liggen met de zon op mijn bol en een (alcoholvrije) cocktail in mijn hand. 
  • Ik een hekel heb aan 'gedoe'. 
  • Mijn glas eerder halfvol is dan half leeg. 
  • Ik heel empatisch en liefdevol ben, maar niet meehuil en best direct kan zijn. 
  • Ik een witte vierpotige langharige collega heb die Lady heet, waarmee ik samen de coachingsgesprekken voer. 
  • Ik dol ben op taart en toetjes, behalve op ijskoude appeltaart. 
  • Ik weinig kan met mensen die zelf niets willen doen aan een situatie waar ze last van hebben. 
  • Ik dol ben op mijn spirituele kant en deze mooi aansluit bij mijn no nonsens kant. 
  • Ik heel erg droom van een tweede huis op Texel, waar ik getrouwd ben met mijn grote liefde. 

Mijn visie is dat iedere hulpverlener het verdient om de beste hulpverlener te zijn, maar niet ten koste van zichzelf.